5/6: Hashtpar (aka Talesh), wildkamperen en rijstvelden

Voeg er maar een derde nationale hobby (4/6) aan toe: wildkamperen! Toen we Astara uitreden zagen we ze overal, van die zelf opzettende koepel tentjes. Niet alleen handig voor op de camping, maar ook midden op de rotonde, op de stoep naast je geparkeerde auto of in de berm langs de snelweg. Toen we langsreden lagen sommigen nog te slapen en waren anderen op het picknickkleed aan het ontbijten of de boel weer op de imperial aan het binden. Dit lange weekend (3 national holidays en aansluitende een vrijdag, zeg maar onze zondag) werd zo te zien goed benut. Fietsen langs de Kaspische Zee is anders dan je zou verwachten. De weg erlangs ligt op minstens 500 meter afstand en de plaatsen aan die weg doen er tot nu toe niets mee. Geen afrit ernaartoe, geen boulevard, niks. Alsof niemand die Zee iets interesseert. Misschien omdat zwemmen in een duikpak voor dames ook niet echt een populair familie uitje is? Het achterland is echter prachtig met rijstvelden tot aan de groen beboste Talesh bergen. In Hashtpar besloten we eerst te lunchen en dan een hotel te zoeken. Stopt er een witte auto met een bebaarde jongeman die ons bekend voorkwam, maar waarvan ook al weer? Inderdaad, hij vroeg in Nir (2/6) of we al een slaapplaats hadden. Die hadden we toen al. Vandaag was hij op weg naar Teheran en had hij onze fietsen op de stoep zien staan. Hij deed ons 2 broden cadeau. Een kort praatje over zijn fietsreizen, samen op de foto en weg was hij weer. Even later belandden we nog bij Mehdi en zijn familie op de thee, maar daarna konden we dan toch echt door naar ons hotel om de rest van de middag 'vrij te nemen' en het laatste snot uit de longen proberen weg te rusten.